E a min encántame a vida…

De volta na casa

Avilés ten unha zona vella bonita, un público agradecido, e un festival intercéltico onde os escenarios tremen e caen a cachos, onde os cursos de baile deben darse vestidos co traxe tradicional (¡Vivan as torturas…!) e algúns dos organizadores un pouco "bordes", pero non xeralicemos…
A verdade é que, como todo, tivo as súas cousas boas e malas.
Pero polo pronto toca quedar unha tempadiña na casa, que tanto bus xa agobia un pouco. Aínda que os concertos con Trebón comezan esta fin de semana.
Que Deus me colla confesada.
Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s