E a min encántame a vida…

Festas familiares (outra vez)

Como a min xa me explotaron o suficiente na miña casa, tócalle agora a meu irmán, e farano mentres poidan.
De novo aproveitaron un aniversario para facer unha festa familiar. Pobre rapaz, resulta que ¡por fin! (para el) alcanza a maioría de idade e en vez de ir de troula cos amigos, tócalle quedarse na casa a soprar veliñas diante de tooooda a familia (e algún agregado máis).^
Pois iso, que esta vez eramos 21 persoas sentadas á mesa.
Parece que meus pais non escarmentan, tanta xente eramos que, cando nos estabamos case a rematar o segundo prato, aínda non empezaran eles co primeiro; eles saberán…
Pero… creo que noutra a meu irmán non o pillan.
Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s