E a min encántame a vida…

Ansío liberdade…

Atrapada nesta xaula social inmersa nunha rutina que me dá de todo menos satisfacción personal. Pendente do reloxo de tal maneira que non hai tempo nin para respirar, canto máis para "vivir" un par de horas ó día.
Din que todos os sacrificios dan o seu froito. Iso espero porque, aínda que se supón que esta situación é temporal e que vai repercutir positivamente no meu futuro próximo, non vexo á luz do final o túnel moi cercana precisamente…
A esperanza é o último que se perde…

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s