E a min encántame a vida…

Despois da tempestade…

… sempre chega a calma. Ou iso parece, alomenos no meu caso.

Logo dunha tempada algo convulsa en moitos aspectos un remata por comprobar que, unha vez máis, os refráns dos avós son verdades absolutas.

Os novos proxectos avanzan, moi a modiño, pero avanzan; non tiña pensado deixarme vencer por esta maldita crise e hai que busca-las fabas como sexa. Os “problemas sen solución” deixan de selo cando lles dá-la importancia que se merecen, é dicir, ningunha ás veces.

E as novas non paran de chegar. Algunhas, na maioría dos casos, boas: alguén cun novo bebé, alguén que casa… etc. Outras non tanto, pero ata esas hai que recibilas e levalas o mellor posible.

Pero mentres este tipo de cousas non dependan de min mesma penso disfrutar o mellor que poida desta calma que me tocou o tempo que me dure, que espero que sexa moito. E se ten que interromperse… non me importa! sempre que sexa por algo bo, claro! 😉

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s